Bażanty na cenzurowanym.

Tęskniliście? Ja ruszam dalej w Europę, tym razem do Szwecji. Materiału już wcześniej trochę pozbierałem, tak więc nie będzie na razie problemu ze cotygodniowymi aktualizacjami – o ile będę miał dostęp do internetu.

                A na święta przydałyby się jakieś dobre zdjęcia. I całe szczęście jakiś się znalazły - świąteczne bażanty walczące o kilka metrów kwadratowych nieużytków. Co ciekawe część tych zdjęć została odrzucona przez pewne grupy fotografii przyrodniczej, ponieważ są… brutalne. Widać kraje zachodnie uważają, że dzika przyroda to hippisowski raj, gdzie wszyscy są szczęśliwi, najedzeni i bezpieczni.

                Wesołych świąt.

Zdjęcia są, a mnie nie ma.

Wiadomość została napisana już tydzień temu i została dodana tutaj „z automatu”, bo obecnie znajduję się w Irlandii i nie mam dostępu do komputera.

                Dam taki mix z fotograficznych wypraw, oczywiście z Polski.

Łabędzie Krzykliwe – łabędź syberyjski, który dopiero od kilku lat jest gatunkiem lęgowym w Polsce.

Pozdrowienia z Irlandii.

Bociania zagadka i inne stworzenia.

                Konkurs z wyborem imienia dla bociana niestety muszę anulować – bo ten po kilku dniach po prostu zniknął.

Jakkolwiek rozczarowująca, to jak każda obserwacja jest ciekawa. Bowiem oto bocian, który z zapałem przygotowuje gniazdo, a tu nagle je porzuca i odlatuje dalej. Ciekawe co mu się nie spodobało.

Porobiłem trochę zapasowego materiału, bo nowego jakiś czas nie będzie (z Polski). Jadę do Irlandii, potem na parę dni wracam i dalej w Europę. Jeżeli będzie coś godnego zamieszczenia, to zamieszczę.

Pozdrawiam.

Zaskroniec

Ps. Lokalna gazeta uznała za stosowne zrobienie artykułu o moich fotograficznych zmaganiach >>TUTAJ LINK<<

Jak Ci na imię Bocianie?

Myślałem, że niczego ciekawego w tym tygodniu nie uda się sfotografować i będę musiał posiłkować się rezerwami (już dosyć dużymi). Teoretycznie teraz czas na kaczki. Niestety, obecność człowieka nad wodą kaczki kojarzą jednoznacznie z myśliwymi (polowania podczas przelotów), zatem te są obecnie nad wyraz płochliwe i nawet siatki maskujące niewiele dają. Ale nie wokół samych kaczek świat się kręci.

 Ten dzień musiał kiedyś nadejść.  Oto na lokalne gniazdo powrócił Pan Bocian. Przestawia na razie patyki, wyrywa trawę i klekocze za bocianią panną (te wracają później, „na gotowe”). Zróbmy mały konkurs – zaproponujcie jakieś imię dla naszego dzielnego bociana. Wygra najlepsza propozycja.

Dodam tylko, że na razie nie do końca poważnie traktuje rolę bociana:

Struś z Afryki przyleciał :)

Korzystając z pogody człowiek aż ma się ochotę poprzechodzić po nieznanych terenach i poszukać ciekawych stanowisk. I tu muszę napisać dwie rzeczy. Po pierwsze: Szkoda, że nie zabieram ze sobą „szerokiego” obiektywu, bo długi nie nadaje się do fotografowania widoków. A znalazłem parę przepięknych miejsc.  Po drugie: Zaskakujące, jak często wymarzone plenery okazują się praktycznie w sąsiedztwie miejsc, które odwiedzam bardzo często.

W pierwszym planie kuna leśna.

Pozdrawiam.

Ptaki, robaki, trochę bagna na osłodę.

Człowiek jest tak pochłonięty wiosennymi zajęciami, że musi odłożyć aparat w kąt i korzystać z każdego pogodnego dnia. Ale zawsze jakieś tam zdjęcia można pododawać.

A może rzucić to wszystko i lecieć nad Biebrzę...

W wyszukiwaniu nowych, nieodkrytych dzikich terenów i stanowisk bytowania zwierzyny bardzo pomagają mapy satelitarne, o ile są dobrej jakości. Nie pokazują one co prawda gdzie i jakie zwierzęta tam żyją, ale dzięki widokowi z wysoka można oszacować rewiry i zobaczyć mozaikę pól, łąk i lasów. Można czasem w taki sposób znaleźć prawdziwe terenowe perełki.

Na mapie patrzę – zalany las, pewnie bobry tam będą. Co prawda bobrów nie było, ale teren i tak niczego sobie. Śródleśne, płytkie zalewisko w dużej mierze pokryte trawami, a z wody wystają setki obumarłych drzew. Bez wątpienia będzie to doskonałe miejsce do zdjęć ptaków za jakiś czas (i siedlisko wszystkich owadów, które chcą zjeść człowieka żywcem). Na pewno jeszcze tam kiedyś wrócę.

Trzeba czekać na lepszą pogodę. Ale i tak dobrze, że trochę popada – jak na razie wiosna była dość sucha.

Pozdrawiam.

Ps. Miał być wiosenny motyl, proszę bardzo:

Gęsiowanie część czwarta

                No i co tu teraz zrobić. Zdjęć z gęsiowania jest dalej mnóstwo, ale nie ma z czym ich podać. Opisy gatunków już były, obserwacje również. W zasadzie mógłbym napisać kilka akapitów pełnych barwnych opisów. Tyle tylko, że jak to mówią: "Jeżeli coś można zrobić, wcale nie znaczy, że należy to robić."

Napiszę tylko to: Bielik polujący na gęsi. Obserwacje życia dzikich gęsi z tak bliskiej odległości, że nieraz ochlapały mnie podczas swych kąpieli. Potyczka pomiędzy bielikiem a myszołowem. Kilka tysięcy gęsi startujących spod nóg… Nie ma zamiennika dla takich chwil. Chwil, które na zawsze pozostaną w mojej pamięci i do których zawsze będę mógł w swej pamięci powrócić.

Ale wracając do początku: Rozumiem, że cykl gęsiowania jest już trochę przydługi, a gęsi najbardziej fascynującym tematem wcale nie są. Czy chcecie następnych części, czy zrobić na jakiś czas przerwę od lustra wody? Bo możliwości są dwie: zostać na stawach, póki te nie są w pełni zalane i dalej „gęsiować” (czasem wpadną też inne ptaki), albo ruszyć w pola i lasy i szukać ssaków. Na chwilę obecną szarość pól i lasów zachęca do pozostania przy wodzie, ale wybór oczywiście należy do was.

Pozdrawiam.

Ps. Trochę razi mnie fakt, że gęsi na moich zdjęciach nie wyglądają na bardzo płochliwe. Prawda jest dokładnie odwrotna - kto nie wierzy niech spróbuje zakraść się do dzikiej gęsi.

Dzień kobiet 2014

Chyba jedyne święto, z okazji którego dodaję coś na blogu. I po raz kolejny będzie to sarni kawaler:

Wszystkiego Najlepszego.